ความสำคัญของโครงการ

ในสภาวะวิกฤตทางสิ่งแวดล้อมที่โลกกำลังเผชิญ การแก้ปัญหาด้วยเทคโนโลยีหรือข้อกฎหมายเพียงอย่างเดียวอาจไม่เพียงพอ หากปราศจากการเปลี่ยนแปลงในระดับจิตสำนึก

วัตถุประสงค์การวิจัย

• เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐานกับการสร้างจิตสำนึกสิ่งแวดล้อม
• เพื่อวิเคราะห์ผลของการปฏิบัติธรรมต่อการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการบริโภคและการจัดการทรัพยากร
• เพื่อนำเสนอแนวทางการฟื้นฟูระบบนิเวศด้วยหลักการทางพุทธธรรมเชิงบูรณาการ

กรอบแนวคิด

งานวิจัยนี้มองว่า "ธรรมชาติภายใน" (จิตใจ) และ "ธรรมชาตินอกกาย" (ระบบนิเวศ) คือสิ่งเดียวกัน เมื่อจิตใจได้รับการขัดเกลาด้วยการปฏิบัติวิปัสสนา ความเมตตาและความเคารพต่อสิ่งมีชีวิตทุกชนิดจะเกิดขึ้นโดยธรรมชาติ นำไปสู่การตัดสินใจที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมมากขึ้น